Konstytucja przyrodzonych wolności

człowieka

Art.1

Jedynym źródłem wolności człowieka jest Bóg, który stworzył wolnych ludzi obdarzając ich rozumem, wolną wolą i własnością.

Art.2

Ludzie są wolni od poczęcia do naturalnej śmierci.

Art.3

Ludzka wolność polega na ludzkim działaniu na swojej własności zgodnie z własną wolną wolą.

Art.4

W stosunku do własności, bez zgody właściciela tejże własności, nie może być podjęte żadne ludzkie działanie.

Art.5

Ludzkie działanie osoby na jej prywatnej własności nie może być ograniczone przez jakiekolwiek działanie innej osoby lub grupy osób (np. sąsiedzi, sejm) nie będących właścicielami tej prywatnej własności.

Art.6

Wolność ludzkiego działania jest ograniczona przez uniwersalne normy (zasady, nakazy, zakazy i praktyczne wskazówki dotyczące życia codziennego) zawarte w Dekalogu.

Art.7

Warunkiem koniecznym – ale nie dostatecznym – wolności człowieka jest posiadanie przez niego stałej, uporządkowanej własnej hierarchii wartości, na przykład takiej jak: Bóg, rodzina, własność, wolność.

Zmienna, nieuporządkowana hierarchia wartości czyni człowieka niewolnikiem.

Art.8

Posiadanie dogmatów w życiu, jednego niezmiennego prawa, stałego systemu wartości, któremu podporządkowuje się własne działania, nie jest źródłem zniewolenia, ale podstawą dla nieustających wysiłków wolnego – od okoliczności, cudzych opinii i własnych słabości czy lęków – działania, zgodnego z sumieniem i ludzką powinnością.1

Art.9

Wolni ludzie są równi ze swej natury, a różnią się tylko przypadłościami. Prawa, które wynikają ze zwykłego faktu bycia człowiekiem, są równe dla wszystkich: prawo do życia [a więc działania], honoru, odpowiednich warunków życia, pracy, a więc własności, założenia rodziny i przede wszystkim poznania i praktykowania prawdziwej religii. Nierówności, które naruszają te prawa, są sprzeczne z porządkiem Opatrzności. Jednak w tych granicach – nierówności, które wynikają z przypadłości takich jak cnota, talent, uroda, siła, rodzina, tradycja itd. są sprawiedliwe i zgodne z porządkiem wszechświata.2


  1. 1) Kinga Wenklar, Polonia Chrystiana XI-XII 2018, s.53.
  2. 2) Plinio Corrêa de Oliveira, Rewolucja i Kontrrewolucja, Kraków 2017, s.57.

v.0.2